नागपूर: ज्येष्ठ साहित्यिक, कथाकार आणि कादंबरीकार सुप्रिया अय्यर यांचे सोमवारी रात्री ८ वाजता निधन झाले. त्या ७४ वर्षांच्या होत्या आणि कर्करोगाशी झुंज देत होत्या. त्यांच्या निधनाने साहित्यिक क्षेत्रात मोठी पोकळी निर्माण झाली आहे. त्यांच्या अंत्ययात्रेचे नियोजन शंकरनगर येथील निवासस्थानातून करण्यात आले असून, अंत्यसंस्कार अंबाझरी घाटावर होणार आहेत.
अय्यर यांचा जन्म नागपूरमध्ये झाला होता आणि त्यांनी साहित्य क्षेत्रात लहान वयापासूनच योगदान देणे सुरू केले. त्यांनी अभिव्यक्ती संस्थेचे अध्यक्षपद स्वीकारल्यानंतर संस्थेला एक वेगळेच स्थान मिळवून दिले. त्यांनी २०२२ मध्ये नागपूर साहित्य संमेलनाचे यशस्वी आयोजन केले होते, ज्यामुळे नागपूरचे साहित्यिक महत्त्व वाढले.
सुप्रिया अय्यर: साहित्यिक विश्वातील एक तेजस्वी नक्षत्र
त्यांच्या प्रकाशित कादंबऱ्या ‘शुद्ध वेदनांची गाणी,’ ‘कन्याकोलम,’ आणि ‘अजन्मा’ या वाचकांमध्ये लोकप्रिय ठरल्या. याशिवाय, वऱ्हाडी भाषेतील त्यांच्या कथांना विशेष पसंती मिळाली. ‘खुळी बोगनवेल,’ ‘सोन्याचे दरवाजे,’ आणि ‘किनखापी मोर’ हे त्यांच्या उत्कृष्ट कथासंग्रहांपैकी काही आहेत.
विदर्भ साहित्य संघाकडून त्यांच्या दोन कथासंग्रहांना पुरस्कार मिळाले आहेत. यामुळे त्यांच्या साहित्यकौशल्याची दखल घेतली गेली. साहित्याबरोबरच त्यांनी आकाशवाणीवर श्रुतिका, कथा आणि लेखांचे लेखनही केले, ज्यामुळे त्यांच्या आवाजातील ताकदही समोर आली.
सामाजिक कार्यात त्यांचा हातखंडा होता. त्यांनी मेडिको सोशल वर्कर म्हणून राज्य शासनाच्या एड्स नियंत्रण सोसायटीवर काम केले. त्यांनी एड्स आणि आरोग्यविषयक जनजागृतीसाठी मोठे योगदान दिले आहे. साहित्य आणि संस्कृती क्षेत्रात त्यांनी असंख्य जबाबदाऱ्या सांभाळल्या. त्या राज्य शासनाच्या वाङ्मय पुरस्कार समितीच्या आणि साहित्य व संस्कृती मंडळाच्या माजी सदस्या होत्या. त्यांचे योगदान सदैव स्मरणात राहील.
अय्यर यांच्या कुटुंबामध्ये दोन मुले, सुना, आणि नातवंडे असा आप्तपरिवार आहे. त्यांच्या जाण्याने कुटुंबीय आणि साहित्यिक मंडळ दु:खी आहे. त्यांच्या साहित्यकृती आणि सामाजिक कार्यामुळे त्या आजही प्रेरणादायक ठरतात. सुप्रिया अय्यर यांचे साहित्य आणि जीवनातील योगदान नेहमीच प्रेरणा देणारे राहील. त्यांच्या स्मृतींना साहित्य क्षेत्रातील मानाचा मुजरा! सुप्रिया अय्यर यांच्या निधनाने साहित्यविश्वात मोठी पोकळी निर्माण झाली आहे. त्यांच्या शब्दांनी आणि कार्यांनी उभे केलेले साहित्यिक वास्तव्य कायम प्रेरणादायी राहील.
